Як сарву я ружу-кветку Ды пушчу на воду. Плыві-плыві, ружа-кветка, Да самога броду. Плыла-плыла ружа-кветка Ды стала круціцца. Выйшла маці воду браці Ды стала дзівіцца. Што ж ты мая, ружа-кветка, Чаму ж ты завяла? Пэўна доўга ты, дзіцятка, На вадзе ляжала. Узяла маці ружу-кветку, Палажыла ў хаце. Ды як гляне, успамінае Аб сваім дзіцяці.